Het grote overzicht van Sven,

Het is eventjes geleden maar hier zijn we weer. Een mooie tijd, voor ons, om een reflectie te ondergaan van het afgelopen half jaar. Een tijding die even turbulent is geweest als een opkomend onweer. Beslissingen zijn gewogen en genomen, de donkere kant van mensen hebben we ondervonden, nieuwe gezinsleden aangeworven en bondgenootschappen aangegaan.
De details een beetje vergeten maar een overzichtje krijg je van ons....





Augustus 2011:

Dat het hier warm wordt, moet ik je niet vertellen, maar augustus is een echt hoogtepunt. Temperaturen die oplopen tot 45 graden, het kan allemaal. Verkoeling is de oplossing en het liefst in een groot meer met lekker fris water. Een bootje,wat zwemvliezen, dat is pret verzekerd. Zoals je hiervoor kon lezen is dat Meimoa, wekelijks tussen de werken door, kon je ons daar vinden. Ons eigen meertje had het spijtig genoeg moeten afleggen tegen de warmte: algen. Groene slierten die niet te stoppen waren. Onze hondjes vonden dat niet erg en sprongen erin. William zag er ook nog de pret van in door er stenen in te gooien maar verder ging het niet.

Midden augustus, door een zuiderwind opgejaagd, kwamen de donkere wolken dichterbij. Het onwaarschijnlijke viel op ons neer. Donderend en woedend wierp het zijn ongenoegen over ons heen. Laten we zeggen: Heel ongewoon hier, regen in augustus.
Verder was augustus een gestaag verloop van een aantal werkjes: een omheining die ik van zelf gekapt wilgenhout wilde ineentimmeren, was het orginele idee, er staat wilg genoeg op ons land, en met wilgentakken tussen de paaltjes te weven was het een mooie ecologische gedachte. Maar, enorm tijd en energie rovend. Alles is wikken en wegen. Een strijd tussen het geweten en het praktische... Het is een mooie afspanning van ijzer geworden in een kader van wilg.

Het afsluiten van augustus gaat gepaard met de aankondiging van een nieuw gezinslid. Eentje in de sector van de honden, terloops gevonden aan een waterfonteintje. Sukkelend en bedelend door het leven gegrepen en bij ons gebracht door een gunstige wind. Nelly, half terier e half collie. Gedienstig en soms overdreven wakend maar het is toch leuk dat ze er bij is....

September 2011:

Deze maand kondigt zich aan met hoop. Hoop op een start van de werken aan onze oude dame en vooruitzicht op een snelle ontwikkeling. September was meedogenloos zowel met warmte als het stoppen van het project. De mannen die gestart waren aan onze ruine, zijn nooit meer herbegonnen na de onderbreking ( lees: da ruina da nossa casa).
De maand bracht zich in evenwicht met mijn verjaardag, een toeristische dag naar Penemacor met zijn middeleeuwse toren en vestingmuur en Idanha-a-Velha, een middeleeuws dorpje met tempeliers overblijfselen. Een mooie dag. De dagen daarvoor was er nog het ceremoniele schapenhoedersfeest in Alpedrinha. In gezelschap van nieuwe vrienden begaven we ons op weg door de smalle straatjes, omhoogkronkelend naar het hoogste punt van het dorp, zoals de schapenhoeders al honderden jaren deden. Fanfares van drums en doedelzakken droegen je mee langs de opengestelde huisjes om allerlei lekkers te nuttigen. Kindjes die weenden om de bontgekleurde boemannen met grote schellenbellen rinkelend. Leuke tijden.

We eindigen de maand met nieuwe moed en plannen. Door het trage verloop van de werken aan ons huisje zijn we genoodzaakt de caravan en zijn houten constructie winterklaar te maken. De caravan wordt ingeduffeld met houten wanden. Na een aantal weken merk je niet meer dat er een caravan staat.

Oktober 2011:
We bejubelen de maand om de terugkeer van een vriend. Mick is back.

De eerste dagen van oktober gingen gepaard met grote onzekerheid. De kosten om de twee werkmannen te laten werken, lagen te hoog navenant het verloop van het werk. Met andere woorden: ze werkten wat te traag. De enigste, weliswaar langdurigste oplossing is het zelf doen. De aanschaf van een, doe-het-zelf- bouwen-i´n-eeuwenoude-traditie-van-natuurstenen-huizen-boek, geeft me wat moed. De schouders worden helemaal gerecht wanneer als uit het niets onze goede vriend Mick arriveert.

Mick kan wel een paar weken blijven en weet me te overtuigen van er gewoon aan te beginnen. Met nieuwe moed en inzicht herstellen we zo een hele hoek van het huis.

Na het aangename en voor ons verfrissende bezoek kabbelt de maand verder. Een dag van verandering breekt aan wanneer Tina naar de winkel moet en ook wat afval moet deponeren in een afvalcontainer.

Een telefoontje van mijn vrouwtje bracht de verassing: ze heeft een katje gevonden in de afvalcontainer.

Na haar thuiskomst open ik de autokoffer. Het is een heel speciale kat want het is een hondje.

Wilma

Ik zou het graag leuk willen vertellen maar dat gaat niet. Het schrijnende verhaal, de donkere kant van de mens drijft hier te veel naar boven.

Vier dagen oud. Gedropt met broertjes en zusjes in een dubbele zak, weggescheurd van moeders warmte en dierbare melk. Een koude nacht  met weinig kans op een toekomst. Ze had zich nog op het laatste kunnen volvreten want sterk is ze wel. In die gedachte overleefde ze de nacht, zachtjes ademend en wroetend om wat warmte, verminderden de bewegingen rond haar tot ze alleen overbleef. Huilend en roepend om hulp bood het leven haar nog een kans. 

Tina opende de zak en zag het arme dutske. Ocharme dat poesje. Het leven omarmde haar weer.

Hoe moeilijk het allemaal verloopt kan je de volgende maal lezen....

Groetjes Sven



Augustus op ons land

4 en 16 augustus 2011:

 

Aangezien we nog steeds niet gestart zijn met de heropbouw van "nossa casa", en het veel te heet is om maar een vinger uit te steken, genieten we van onze dag. 

Ongeveer een 20-tal km van ons verwijderd,

in het dorp met de mooie naam "Meimoa",

bevindt zich een grote stuwdam ("Barragem" in het Portugees, zie foto).   

Zoals het echte inwoners van Portugal betaamd, stappen we in de auto en rijden richting meer, want meer betekent water en dus verkoeling!

Daar aangekomen, verkent William onmiddelijk de omgeving,

en vindt ons een prachtig, schaduwrijk plekje onder de dennenbomen.



We besluiten om ervoor te gaan en een duik te nemen, in het heldere, ijskoude, maar o zo zalige water! 

William test zijn "drijfboot", Sven zijn nieuwe zwemvliezen en ik kies voor het veilige rubberbootje! 
Ook de hondjes zijn van de partij, en Bob bewijst nogmaals dat hij een "atletische zwemmer" is!
Na onze verfrissende dip in het water, genieten we van onze heerlijke koude pasta, terwijl we genieten van de rust en het mooie uitzicht....   Wat super toch hè, zo"n picknick aan het meer!
Tegen de avond aan worden onze trouwe viervoeters een beetje ongedurig en sluiten we de verkwikkende dag af met een wandelingetje rond het meer.   Met zicht op de heuvels, mijmeren we na over onze leuke uitstap....  En keren terug huiswaarts naar onze quinta...

Na het lange wachten wordt iedereen beloond!

Ik weet het, daar staat dan een veelbelovende titel maar geen nieuws... komt enkel en alleen door die stomme pc, maar nu zou het echt moeten werken!  Bij deze geef ik jullie een (weliswaar beknopt) overzicht van de voorbije maanden en bevredig ik daarmee jullie niet te temmen nieuwsgierigheid! De fotos dat is een ander paar mouwen, maar ik zet er volgende keer zeker meer bij!  (Je kunt alvast op facebook wat foto"s bekijken)

MAART 2011:

Eindelijk is het zover! We hebben ons stukje moederland gevonden en vliegen er direct stevig in!  We hebben maar namelijk een drietal weken voor Sven naar Frankrijk vertrekt om onze spullen op te halen, maar niets om ze op te bergen.  Er worden bomen "gestript", braamstruiken gesnoeid, een schuur getimmerd, een poort gemaakt om William van de weg af te houden  (met weinig succes, zoals je kan zien op foto!), genoten van de eerste zonnestralen, onze caravan geraakt er wonderbaarlijk ook, de eerste bokes opgegeten,... Kortom alle ingedrienten die je nodig hebt om volledig van start te gaan!



gestripte bomen....



getimmerde schuur





ontsnapte William



opgegeten bokes













APRIL 2011:
Nu we hier al een dikke maand zitten en zogoed als gesetteld zijn, besluiten we om onze zonnepanelen te installeren.  Vanaf nu licht en muziek, jeeeej! Ook draaien we een klein frigoke op zonne-energie, want het is hier nodig met dat warm weer!

MEI 2011:
Het werk gaat gestaag verder... En iedereen werkt mee, ook William!

Voor het echt te warm wordt, zorgen we letterlijk voor een dak boven ons hoofd!  Zo creeeren we een lekker koele schaduwrijke plek voor William en voor onszelf natuurlijk!

We hebben, tussen al het werk door een klein, experimenteel en bloemvormig permakultuur moestuintje aangelegt. 

  We waren hiermee wat later maar het is toch een succes. Onze  buren trekken hun Portugeese wenkbrauwen op met de hoeveelheid water dat we gebruiken. Veel minder dan normaal: de hoge bedden en vooral de stro erbovenop zorgen daarvoor.

We genieten dan natuurlijk ook van de eerste verse radijsjes!

Na ons twee maand ni te hebben gewassen :-)  bedenken we dat we toch een lavaboke nodig hebben en een douchke.  Mijne geweldige Sven maakt er direct werk van en voor ik het weet staan we onze tandjes te poetsen met ons eigen water uit ons meer!  Geweldig! :-)

 

JUNI 2011:
Kort maar krachtig:
Er wordt gebokst, geharkt, gekust (allen door William),

gezaaid en geplant (door mij), en veeeeeeeeeeeeel gras gemaaid en gehooid door Sven. De groentjes in de tuin staan er prachtig bij, net zoals de William :-)

 JULI 2011:                

Deze maand werd erl gegeten, gedronken en gefeest voor William"s 2-jarig bestaan. Het was een leuk wederzien van alle mensen hier, met kindjes. De clown, een franse vriendin die dit soort optredens al een aantal jaartjes niet meer had gedaan, zorgde voor de kers op de taart.  De kleine kinderhartjes werden al snel gewonnen door deze zenuwachtige, in meerdere talen sprekende clown, Zazou.

Er werdt zeker gelachen toen twee papa/s, met gejuich en gelach van alle toeschouwers moesten deelnemen aan de act.

                                      

De nieuwe piratenboot en tent,de taart en de clown waren voor onze kleinste spruit en alle alle anderen een drukke en leuke belevenis.

Lang zal hij leven in de gloria en nog vele en leuke avonturen beleven, hip hip hoera....

   

Verder deze maand is er nog meer gras gemaaid en gehooid en binnenkort starten we met de heropbouw van onze granieten ruine, meer hierover bij project! 

Je ziet, we hebben niet stilgezeten, zelfs geen tijd gehad om op de pc de blog aan te vullen :-)  Bij deze beloof ik dat ik plechtig mijn best zal doen om voortaan de blog aan te vullen!  Dank voor jullie aandacht en lees ook de nieuwe update van mijn talentvolle wederhelft op zijn pagina (Sven zijn schrijfsels).

De eerste 'natte' momenten

We dachten bij onszelf: "Laten we naar Portugal gaan om te overwinteren want daar is het een prachtig weertje en kunnen we rustig op zoek naar een mooi stukje grond om ons nieuw "moederland" te stichten! (jaja Sam, we hebben naar jou geluisterd :-) )

Wisten wij veel dat het hier dagen NON-STOP kan regenen en dat de plek waar we zaten aan de voet van de Garduna (berg) een plaats is waar de wind alles 'letterlijk' kapotblaast! (oa de palen van onze voortent: gewoon krak in twee, ni te geloven!)
Jawadde, de eerste weken niks anders gedaan dan onze voortent proberen recht te houden (ook 's nachts!), hout kappen voor onze houtkachel, alles proberen waterdicht te houden enzv....

Ook wel enkele dagen nadien terug wat zon gehad en dan ervan geprofiteerd om te wassen, kleren te drogen, buiten te spelen, hout te hakken,... Hieronder ziet u enkele impressies van die eerste weken:



Nieuwjaarswensen



Aan iedereen een voorspoedig jaar gewenst vol zotte avonturen, spannende belevenissen en heel veel geluk!
William, Sven, Tina en de beestjes: Bob, Tuur en Verne en Jules



Pech onderweg!

29 november 2010, 4.30u:

Met veel moeite openen we onze 'luikjes" en beginnen ons klaar te maken voor dé grote rit naar onze nieuwe bestemming: Portugal!

6.30u:
Na veel stommiteiten van het "vrouwke": oa de Jules (onze zwarte kater) laten ontsnappen door de achterdeur net voor vertrek, en de grote hoeveelheid spullen die we nog in de caravan hebben gepropt, zijn we eindelijk onderweg in onze ouwe auto in het prachtige weer!


Nu maar hopen dat de rest van de reis goed verloopt...........

De gehele weg door Frankrijk loopt traag omwille van GPS problemen (ik ben de GPS en Sven de chauffeur), te volle caravan, erbarmelijk weer en het maar niet kunnen vinden van ons eerste hotel...

21.20u:
Na het slingeren tussen bosweggetjes en nauwe paadjes komen we eindelijk aan in het met rode neons verlichte FAST-hotel in Perigeux.  Voze man aan de receptie en warme spagetti uit de automaat (niet te eten, maar ja de honger wint) en ontbijt in een koude refter, meer valt er niet te zeggen over de 1e nacht)....

30 november en 1 december:
In de namiddag van de 2e dag zijn we genoodzaakt om te stoppen omdat William bijna non stop heeft geweend deze dag...  Blijkt dat hij een virale onsteking op zijn maag en oor heeft, en dus superziek is het arme kind! (overgeven, bleekskes zien, heel de dag aan ons hangen,... kortom het hele gedoe!) 
We blijven dan maar lekker een dag langer in Morcenx, een charmant zuidfrans dorpje met platanen op het dorpsplein en al!  De plaatselijke dokter stuurt ons eerst naar de "camping municipale" waar we welkom zijn in de stacaravan voor 100 euro per nacht!!!, nee bedankt!  Dan maar naar het enige hotel in het dorp: gesloten natuurlijk!  Het loopt al tegen de avond aan en met een zieke baby in de auto en wij zelf stikkapot, vragen we raad in het gemeentehuis....

Wonderbaarlijk is het geluk met ons en mogen we logeren in een spiksplinternieuwe studio (met badkamer en keukentje!) van het "hotel social", een gebouw met allemaal studios voor jongeren die het moeilijk hebben ed.  We mogen hier 2 nachten blijven en dat voor in totaal 40 euro!  We bedanken de "permanentie-dame" overdadig en gaan met een terug gezonde baby en met een fris uitgeslapen hoofd op weg naar Spanje...






2 december:
Vandaag een prachtige dag: zon schijnt, 7 graden en geen wolkje aan de lucht!  We rijden heel de dag door zonder problemen en overnachten langs de autostrade (niet ideaal, maar wel makkelijk met caravan) in een hotel met een ,jawel, Belgische (Wallonie) receptioniste die in Spanje woont!  Leuk, wat verouderd hotelletje maar netjes en verbazingwekkend weinig last van de snelweg! 

William vindt het bankje op de kamer alleszins perfect om te genieten van zijn 4-uurtje!







3 december:
Yes, jes, jes, vandaag gaan we als alles goed loopt aankomen in Portugal bij onze Facebook vriend.
Weer een heldere, zonnige en enigszins warme dag (de -12 graden van de ochtend er niet bijgerekend...)
en blij om vanavond eindelijk te kunnen arriveren in Alpedrinha!

16u:
Eindelijk aangekomen... Tot daar onze reis naar Portugal!  Niet zo leuk en plezant dan het had moeten zijn, maar een weg vol beproevingen en soms angsten en spanning alom!