Ik moet wel zeggen dat het een dak van houten structuur is. Alle Portugezen zullen zuchten en puffen als je over "madeira" begint, hout dus. Niet goed zal het eensgezind klinken. Beton roepen ze dan, heel goedkoop en sterk en bederft niet en bla bla bla.
Als een vastberaden eco-man kan ik hier niet mee akkoord gaan. En mijn vastberaden eco-vrouw is er helemaal niet voor te vinden! De ecologische voetprint van beton is niet erg positief om het "positief" uit te drukken. Maar toch als het goedkoop en sneller en bla bla bla is, moet je die weg toch tenminste onderzoeken. Flexibel noem ik dat, zo overleef je hier. En laten we dan maar, zo flexibel dat we zijn, naar de tweede non-eco oplossing gaan kijken, ijzer. Een ijzeren frame is stevig en bla bla bla.
Na een grondig onderzoek en een paar keer op en neer rijden, omdat ze de prijs helemaal op z´n Portugees niet wilden of konden zeggen, bleek dat alles duurder, complexer of veel te zwaar voor onze oude dame- een andere benaming voor onze oude ruïne-was.
Terug bij het begin, -zucht-, een zadel- of plat dak in hout, beton of ijzer was te duur.
Na vele tekeningen en plannen begon het ons te dagen dat er op een conventionele manier geen oplossing voor handen was. We kregen het inzicht dat we de oude structuren moesten laten varen, op een bootje en weg ermee. Zoals we ook ons leven leiden, staken we onze neuzen in de andere richting.
We hadden er al van gehoord en in onze pc al wat van opgeslagen, de zelfdragende daken. "Reciprocal roof" zoals het in het Engels zo mooi klinkt.
Het is niet abnormaal dat we er op het eerste moment niet aan dachten, zo'n daken werden in de oudheid al gebruikt, maar voor ronde huizen. Het internet staat er vol van, iedereen die een beetje bewuster en anders gaat leven bouwt een 'round house' en zo´n dak erop.
Het ziet er allemaal prachtig uit en enorm stevig op de koop toe, maar voor ons niet erg handig.
Onze oude dame heeft zelfs voor hier vrij grote afmetingen, haar buitenmaten zijn acht meter dertig en zes meter negentig en vooral, ze is rechthoekig.
Na een beetje zoeken vonden we zelfs een zelfdragend dak voor vierkantige bouwsels. Vier balken die elkaar dragen en elk op een muur steunen, niet ingewikkeld maar voor een rechthoekige struktuur zouden de balken te lang en zo dan weer te zwaar en te dik worden. Zo hebben we verschillende manieren van zelfdragende constructies gevonden voor een variateit aan bouwsels, maar geen voor rechthoekige grote structuren.
We gaven het bijna op tot toevallig ,bij google-afbeeldingen, een kleine foto mijn aandacht trok. Bijna over het hoofd gezien, leek deze foto op het eerst zicht geen oplossing aan te bieden, het was immers een constructie van lucifers. We vergrote de foto en onze hartjes begonnen sneller te slaan, dit kon het wel eens zijn.
Deze lucifers droegen elkaar, en overbrugden een afstand zoals een brug.
We staken deze construktie met grote eucaliptusbalken in elkaar, als test en.....
Een traan werd weggepinkt, een roep van vreugde klonk door onze vallei, het werkte. De balken zijn van een gemiddelde lengte van drie meter en er werd een totale lengte overbrugd van meer dan zeven meter. Een succes....
Het berekenen en plannen kon beginnen... Na zwaar vergaderen, kwamen we tot de conclusie dat het dak in zijn totaal onder de duizend euro zou kosten. Een groot succes en een enorme opluchting voor onze eco-portefeuille.
De tweede testronde kon beginnen. We kochten wat balken bij de lokale zagerij en staken ons nieuw frame in elkaar. Het ding stond voor onze neus te pronken en
De vriendelijke (en bovendien Franssprekende) mensen van een zagerij in Fundao waren blij dat ze hun expertise konden delen en waren zeer enthousiast.
Een kleine verdikking van de vier balken die het geheel droegen en het zou geen probleem zijn. Groot was ook onze vreugde over het feit dat ze voor een ietsje duurdere prijs beter hout konden leveren, geschikt voor dit project. Hard en beter bestendig tegen de beestjes die hier in het hout kruipen.
Hoe dit allemaal gaat verlopen, laat ik je op deze pagina nog weten, spannend is het wel.
O ja, na het uit elkaar halen van het mini-model van onze brug kwam ik tot de ontdekking van een minder complexe struktuur voor een overbrugging, met vier balken. Spijtig is deze opstelling niet mogelijk voor onze oude dame omdat haar afmetingen wat groot zijn. De balken zouden dan te dik worden en te zwaar.
Toch is deze geschikt voor een overbrugging, met redelijke hanteerbare balken, van zes meter.
